De aanloop
Op woensdagmiddag druppelden de eerste deelnemers al binnen op SVR-camping Hofstede De Twaalf Gaarden in Westbroek, een plaatsje gelegen tussen Utrecht en Hilversum. Zoals altijd tijdens het Hemelvaartweekend was het een gezamenlijk weekend met de Duitse zustervereniging KSR. Deze keer deden er 8 KSR-leden mee en 15 NKSR-leden. De camping was nieuw voor ons. Het bleek een heel prettige camping te zijn.
Dag 1: Een Rondje om Maarssen
Klokslag half 10 vertrekken we naar Tienhoven. Hiervandaan starten we voor een afwisselende tocht van 17 km die begint met een oversteek van de Maarsseveense Plas. Na een overdraging varen we via wat sloten langs de molens van Westbroek om op de Vecht te geraken. Deze varen we af langs Maarssen. Onderweg bewonderen we de dure nieuwbouw, het oude stadscentrum en de vele eeuwenoude buitenhuizen langs de Vecht.
Voorbij Maarssen houden we onze eerste pauze. Na de pauze komen we al snel bij de Tienhovense Sluis aan. Harrie en Esther zorgen ervoor dat we vlot en veilig worden gesluisd en op het Tienhovens kanaal terechtkomen. Bij Ruimzicht dragen we de boten over naar een sloot aan de rand van de Bethunepolder. Via een aantal steeds modderiger wordende sloten komen we weer in de buurt van ons startpunt terug. Er rest ons nog een laatste overdraging over zowel een drukke weg als een steil brugje voordat we, na een tweede pauze kunnen gaan genieten van een prachtig stukje natuurgebied. Iedereen is er zwaar van onder de indruk. Toch nog onverwacht zijn we ineens weer terug op ons startpunt. De boten worden weer opgeladen en we rijden de 5 km terug over de smalle landweggetjes naar de camping.
Dag 2: “der is geen mooier plehekie als Utereg M’n stad”
Op vrijdag ging de tocht door Utereg.
Nadat we op donderdag al enkele vestingwerken van de Hollandse Waterlinie bij de Vecht hadden gezien, begon de tocht al varend rond Lunet 1, een enorm militair complex. Hoe leg je een en ander in je beste Duits uit aan onze gasten? Dat dit complex gebouwd is ter verdediging tegen hun voorouders, of dat we blij zijn dat we nu lieve Duitse vrienden hebben zodat we ons niet meer tegen Duitsers hoeven te verdedigen?
Sommige mensen zijn Oost-Indisch doof, anderen zijn ziende blind. Dat levert mooie tochten op. Bij de ingang van de Nieuwegracht boven het water twee enorme borden van één vierkante meter, met op de ene de tekst “Verboden in te varen”, en op de andere “Keren niet mogelijk”. Jaap voer gewoon de Nieuwegracht in, en zelfs de Kromme Nieuwegracht, en ja hoor: bijna aan het einde konden we niet doorvaren. Met veel stuurmanskunst kon elke boot draaien. Nadat op de heenweg veel foto’s waren gemaakt kon dat op de terugweg nog een keer. Via de Oudegracht ging de tocht verder. En we zagen zelfs de afvalboot, in gebruik om de wegen langs de grachten boven de werfkelders niet te belasten met zwaar verkeer. Tussen roeiboten, waterfietsen, rondvaartboten, huurboten met meisjesfeesten, elektrische bootjes etc. etc. kwamen we onder Vredenburg door. Via het glazen plafond boven het water zagen we het winkelend publiek.
De oplettende vaarders zagen ook nog het standbeeld van Nijntje, leg dat maar eens uit in het Duits. We gingen maar niet langs het andere recente standbeeld, van Anton Geesink, want die is alleen in en rond Utereg bekend. We kwamen langs tientallen terrasjes, en zelfs langs een werf aan het water waar je vanuit je kajak koffie en bier kon bestellen. Helaas gunde Jaap ons daar geen stops, maar door het mooie weer konden we wel twee keer op het gazon bij Lepelenburg onze eigen koffie drinken.
Een mooie, afwisselende en boeiende tocht!
De dag werd afgesloten met een schitterende zonsondergang zichtbaar vanaf de camping, waarbij de zon echt tot het laatste moment van ondergang te zien was.
Harrie S.
Dag 3: Meije en Nieuwkoopse plassen
Vanaf de werkschuur De Kievit in Woerdense Verlaat vertrekken we met enige vertraging voor een tocht over de Meije. Al na 200 meter passeren we het eerste stuwtje. Dat stuwtje moet, samen met een aantal soortgelijke stuwtjes in dit gebied, ervoor zorgen dat de verzilting van het natuurgebied niet uit de hand loopt. We varen met perfect windstil weer de Meije af tot iets voorbij Piet Potlood, de watertoren van het plaatsje Meije. Hier slaan we rechtsaf om even later op een spiegelgladde Zuiderplas uit te komen. We steken de plas over, varen onder het witte fietsbruggetje door en meren af voor de lunchpauze op het eilandje dat daar vlak achter ligt. Een aantal mensen duikt nog even het water in voordat we weer verder trekken. Via het middengebied varen we terug naar ons startpunt. Onderweg genieten we van de vele bloeiende planten tussen het riet, op en in het water en in de laag gelegen weilanden. Ruim voor 5 uur zijn we terug op de camping. Genoeg tijd om even rond te hangen bij de tent, caravan of camper, te douchen en ons klaar te maken voor een bezoek aan De Paddenstoel, een restaurant in de bossen voorbij Hollandsche Rading. Het restaurant puilt uit van de bezoekers. Het duurt daardoor wel even voordat we aan de beurt zijn maar het eten is heerlijk.
Dag 4: Vecht en Kievitsbuurt
Zondag. Het is alweer de laatste dag van dit lange Hemelvaartsweekend. Een aantal mensen moet nog vele honderden kilometers afleggen voordat zij thuis zijn en moeten de volgende dag al vroeg weer aan het werk. Zij besluiten niet meer mee te varen. We rijden dus met een gehalveerd groepje naar De Strook in Breukeleveen. Er staat wat meer wind vandaag. De tocht wordt erop aangepast. We varen via het Tienhovens kanaal naar de Vecht. Hier varen we richting Breukelen. Onderweg passeren we onder anderen Kasteel Nijenrode. Met enige moeite wordt in het Duits uitgelegd dat hier de internationale zakelijke top van Nederland wordt opgeleid. De boodschap komt over. Voorbij Breukelen slaan we rechtsaf. Er komt juist een boot het sluisje uitvaren dus onze eigen sluiswachters hebben deze keer een makkie. Het halve werk is al gedaan. Een stukje na de sluis trekken we onze boten op de oever voor een vroege lunch. Daarna gaat het verder, de Kievitsbuurt in. We slalommen langs de vele legakkers met zomerhuisjes en woonschepen terug richting ons startpunt. Hier aangekomen laden we de boten weer op, nemen afscheid van de laatste Duitsers en rijden terug naar de camping. Die blijkt al aardig leeggelopen te zijn, zo halverwege de zondagmiddag. Ook wij breken de laatste tenten af, koppelen de caravans achter de auto’s en nemen afscheid van elkaar.
Terwijl tijdens het weekend bijna de hele groep op het water zit, gaan enkelen fietsen of wandelen of gewoon lekker in het zonnetje liggen of lezen bij de tent. Zo fietsen Tineke en Jaap S. wat korte stukjes in de omgeving, gaat een van de Duitsers de stad Utrecht bekijken en wordt er door Arja en Frans gezwommen in de Maarseveense plassen.
Jaap R.
Ook Karine gaat een aantal dagen op de fiets de omgeving verkennen. Er zijn veel wandelaars en fietsers. Op vrijdag wordt genoten van de Maarseveense Plassen, de Tienhovense Plassen en op zaterdag de prachtige bossen en heide van de Utrechtse Heuvelrug.
Ganzen verbazen zich over de voorbij- gaande wandelaars en fietsers aan de Kanaaldijk-zuid.
