Lemele

Al 10 minuten voor het geplande vertrek stonden zaterdagmorgen de kanovaarders in de startblokken. Na een kort ritje, het afladen van de boten en het wegbrengen van de auto’s voor de terugrit, startten 1 kano en 8 kajaks voor de tocht over de Beneden Regge en de Overijsselse Vecht bij de vistrap Hancate. Een bijzonder punt: een zeer fraai uitgevoerde vistrap, terwijl het Overijssels Kanaal onder de vistrap en de Regge doorgaan via een duiker. Zo vermengt het landbouwwater zich niet met het natuurwater van de Regge.

Na de 2e wereldoorlog is de Regge rechtgetrokken om de productie van landbouwproducten te stimuleren, maar vanaf 2005 zijn vooral in het deel Midden Regge en de Beneden Regge de oude meanders (bochten) weer opgegraven. Boerderijen zijn opgekocht en vervangen door fraaie huizen met sprankelende uitzichten op de Regge, en andersom. Met onze boten gingen we door de vele bochten, waarbij we de oude rechtdoorgaande loop konden zien liggen, Bij hoogwater stroomt het water rechtdoor en kanovaren is dan niet veilig.

Onderweg hing een Corvus Glandarius ofwel een Vlaamse gaai, verstrikt in achtergelaten visdraad aan een boom. De eerste reactie was: red een dier, bel 114! Maar ja, dat zou uren gaan duren. Vanuit de canadees klom Harrie van S. met gevaar voor eigen leven en dat van zijn medevaarders, de oever op de struiken in. Met één hand de vogel vasthoudend en met de andere blote hand het visdraad kapot trekkend, lukte het de gaai los te maken. De gaai ging er snel vandoor, op zoek naar prooi.

Na een klein uurtje kwamen we bij de vistrap in Archem, waar de Linderbeek in de Regge stroomt. Dit was tevens een heerlijke pauzeplek die ook gevonden was door Jaap en Tineke op de fiets.

Verderop kwamen we langs schitterende steilranden, ideaal voor het maken van nesten door de oeverzwaluw en ijsvogel. De buitenbochten slijpen steeds verder uit, waarbij de binnenbochten verder verzanden. Hier varen vergt dus enige stuurmanskunst. Na weer een uurtje varen bereikten we de Nieuwe Brug, bij het restaurant de Nieuwe Brug en camping de Nieuwe Brug. We hadden onze lunch bij ons, anders hadden we een bezoek kunnen brengen aan de Reggetaria. Daar stond de auto van Fred die samen met Michel weer terugging naar de groepsaccommodatie.

De anderen vervolgden hun tocht over de Regge, onder andere onder de kerkbrug van Giethmen door. Met de bochten in de Regge was het kerkpad een snellere weg naar de kerk in Ommen dan de weg over water. De Beneden Regge komt uit in de Overijsselse Vecht. We maakten een scherpe bocht naar het oosten en voeren op de Vecht richting Ommen. Een heel ander karakter dan de Regge. De kerktoren kwam steeds dichterbij. De meesten zagen af van een koude douche door het fraaie millenniumkunstwerk de Wulp. We landen aan op een mooie zandoever.

Op zondag was de groep wat kleiner dan op zaterdag. Jaap R. en ik hadden een start- en eindpunt gekozen dat in de praktijk moeilijk te vinden was. We reden daarom weer naar de vistrap Hancate. Tot de stuw bij Archem voeren Fred en Michel met ons mee, na de koffiepauze gingen zij dezelfde weg weer terug, met stroming tegen en wind in de rug. Bij de stuw voeren we de Linderbeek op. Een gegraven beek, met hoge oevers en verschillende stuwen. De kanosteigers zijn jaren geleden aangelegd en sindsdien nauwelijks onderhouden, maar met gezamenlijke inspanning lukte het steeds weer om veilig uit- en in te stappen. Bij wind tegen misten Harrie en Cisca de motorkracht van Eduard waardoor wij langer konden genieten van de stilte en rust in het Sallandse BBB land. Helaas trok de wind aan en dat ging gepaard met een miezerbuitje en daarom had Arja niet eens tijd om te genieten van haar warme koffie omdat we snel weer verder gingen.

Na de super slingerende Regge en de rustig kronkelende Linderbeek voeren we verder op het kaarsrechte Overijssels Kanaal. Met hun laatste krachten en wind in de rug gooiden Harrie en Cisca alle energie in de peddelslagen, waardoor we snel de laatste overdraging bereikten. Het was even zoeken hoe verder te gaan, omdat het kanaal zich splitste. Na een kort stukje kwamen we op een deel van de Regge dat we nog niet hadden gevaren en waar de waterschappers een enorme bocht hadden gemaakt. De oude kaart van Jaap gaf een ander beeld, dus moet de kaart worden aangepast. Het afsnijden van de laatste bocht leidde ertoe dat ik vast kwam te zitten op de zandbank.

Doorwaaid, met rode hoofden en voldaan gingen de boten weer op de auto’s voor de terugreis.

Harrie S.

Wat gingen de anderen doen?

En terwijl de anderen in hun kano zaten, fietsten Jaap en Tineke en reden maar liefst 38 km en dat zonder electrische ondersteuning! Jan en Rieky fietsten ook maar dan met e-bike en genoten van de prachtige omgeving. Het pontje over de Vecht bleek buiten werking en nadat de storing verholpen was, konden ze gaan genieten van een heerlijk terrasje.

Twee keer ijskoffie voor Jan!

Van al dat fietsen krijg je stevige trek!

Op zondag was het wat frisjes ’s morgens en waren ze al snel terug in de warme kampeerboerderij ‘Erve Blikman’. Deze lag in een prachtige omgeving maar was wel wat gedateerd en erg hokkerig met op- en afstapjes.

Lemelerberg

Archemerberg

Eindelijk weer een bankje!

Karine en Ellen genoten zaterdags van een totaal andere omgeving en zochten de rust op de heide. Ondanks de raadgevingen van de vele wandelaars, verdwaalden ze door de pijlen te volgen! Gelukkig kwamen ze daardoor buiten de kaart aan bij de uitspanning van de Lemelerberg en konden ze een tosti bemachtigen. Daarna beklommen ze de Lemeler- en Archemerberg. De laatst genoemde is de op een na hoogste berg van Overijssel (78 m.). Ze zagen een felgroene zandhagedis en hebben in de namiddag alle bankjes die ze tegenkwamen uitgeprobeerd. En zo kwam het dat ze moe maar voldaan als laatsten binnenkwamen.
Na genoten te hebben van de voortreffelijke maaltijd die Frank R. bereid had, werd de jaarlijkse ledenvergadering gehouden.

Na ’s nachts voldoende hersteld te zijn ging Karine op zondag nogmaals de omgeving verkennen. Eerst richting Archem en Hancate. Prachtige stulpjes waren er hier in het vlakke land te bewonderen. Helaas eindigde ze in het moeras, waar een ooievaar een prachtig nest gemaakt had in een boom. De Regge en Linderbeek heeft ze niet gezien. Dat betekende omkeren om vervolgens toch weer de heide op te zoeken en richting de Archemerberg te gaan.

Ze volgde op de camping “De Lemeler Esch” het bordje ‘hoogste punt’ en was binnen een half uur boven. Toen ook nog maar even naar de radiozendmast en daar genoten van het wijdse uitzicht. Een ‘brandweerman’ hield de wacht en keek uit over de heide.

Al met al was het weer een zeer geslaagd weekend in een schitterende omgeving waar we met veel plezier aan terugdenken.

Karine