Logo blauw transparant
 

De verhalen

De NKSR Leden doen hun verhaal.

19, 20 en 21 oktober 2018, najaarsweekend bij zeilschool ‘Bij Ceulemans’ in Beers.

Dit najaarsweekend zaten we in de zeilschool ‘Bij Ceulemans’ in Beers. Met een kleine groep van ca. 20 personen was de hut nog lang niet vol. Op vrijdagavond hebben we kunnen genieten van een prachtige zonsondergang aan de Kraaijenbergse plassen. Het was koud toen de zon eenmaal onder ging, maar het wachten was de moeite waard. En toen was er heerlijke linzensoep van Tineke.  

Op zaterdag werd er gevaren op de Raam en Hertogswetering. Ondanks het zonnetje was het nog frisjes die ochtend. Maar wachten op terugkerende chauffeurs van de weggebrachte auto’s duurt altijd lang als het koud is. Ondertussen hebben enkelen gewandeld en gezocht naar kasteel ‘de Tongelaar’. Achteraf bleek dat we er dichtbij zijn geweest. De wandelaars hebben slechts een luchtkasteel gezien. Bij de afslag in Grave naar de Hertogswetering was een damwand gelegd waar het vuil mee opgevangen werd. Dit betekende een moeilijke uitstapsessie en een eind lopen met de kano’s naar het nabijgelegen parkje. Iedereen hielp elkaar goed en zo kwamen we toch allemaal heel boven en droog uit de boot. Na een korte pauze waarbij een enkeling een heerlijke versnapering bij de warme bakker niet kon weerstaan, vertrokken we met wat stroming over de Hertogswetering richting Herpen.

’s Avonds heeft Astra voor ons gekookt. Het heeft iedereen weer prima gesmaakt. Daarna was de vergadering waarin het vaarprogramma 2019 werd vastgelegd.

Op zondag gingen enkelen wandelen en de overige mensen voeren via de Kraaijenbergse plassen over de Maas naar Grave. De vaarleiding raakte de uitgang kwijt, maar zodoende hebben we wel het hele nieuwe waterwingebied nu bekeken. Een groots watervogelgebied waar helaas ook gemotoriseerde boten mogen komen. Na een korte pauze met warme koffie op het strandje, werd de tocht voortgezet over de Maas. Er was vrijwel geen scheepvaart (slechts 1 groot binnenschip) en zo hebben we ook deze brede rivier bedwongen. Iedereen was blij dat Grave in zicht kwam. Daarna was het snel inpakken en wegwezen. Het was een geslaagd weekend waarbij veel te danken was aan het mooie weer.

Karine

 

31 augustus, 1 en 2 september 2018, Earnewoude.

In de middag beginnen de eerste deelnemers de camping binnen te komen. Het weer is ons gunstig gezind. Het zonnetje schijnt en er is weinig wind. In de avond staat een museumbezoek op het programma. Het is het Skûtsjemuseum in Earnewoude. 9 deelnemers hebben het museum bezocht.

Zaterdag is het weer een stralende dag met weinig wind. We starten met 14 deelnemers en 13 kajaks. Het is varen op klein water door de polders in de buurt van Earnewoude. In de polder zien we zeldzame planten. Het is een mooie tocht met 6 overdragingen. Bij terugkomst op de camping willen een aantal deelnemers nog een stukje verder varen. Dit wordt gedaan. Het aantal km met het extra rondje is in totaal 22.4 km.

Zondag treffen we het weer. Het is een mooie zonnige dag met weinig wind. Nu varen we met 12 deelnemers in 11 kajaks. We varen nu over wat groter water in de buurt van Earnewoude. Het is een groot contrast met de route van de vorige dag. De omgeving is prachtig. We varen een afstand van 13 km en om 14.00 uur zijn we weer terug op de camping.

Het is een prachtig weekend geweest en de meeste deelnemers keren zondag tevreden en voldaan weer terug naar huis. 2 deelnemers vertrekken pas de volgende dag.

Ciska en Harrie

 

24 - 26 oktober 2014, het najaarsweekend op de Dommel.

De aankondiging voor dit weekend zag er heel erg uitnodigend uit. Ik had er helemaal zin in en ben in geen enkel opzicht in mijn verwachting teleurgesteld. Allereerst de huisvesting: het was er gezellig en verzorgd, voldoende slaapplaatsen en van krakende planken heb ik geen last gehad. Dan het vaarprogramma: het zou mijn eerste kennismaking met de Dommel worden en ik hoop achteraf dat het niet bij deze eerste kennismaking blijft. Maar eerst nog, het aan het varen voorafgaande beeld, van een door het land glijdende, lange stoet, allerlei gekleurde kano's op auto's, zich haastend naar een voor buitenstaanders onduidelijk doel. Maar voor ons was het doel wel duidelijk: de Dommel. Wat een mooi riviertje, wat een rust! We vaarden deze dag vanaf Neerpelt in België via enkele mooie natuurgebieden tot aan Valkenswaard.
De tweede dag voeren we op het gedeelte van de Dommel dat nog niet zo lang opengesteld is. Het leidde ons van Valkenswaard tot in Eindhoven. Aan reacties van wandelaars op de oever was dit te merken. Men keek toch wel enigszins verbaasd naar onze kano's. Vooral een zeekajak is dan toch een wat vreemde eend in de bijt. Een zeekajak in dit smalle riviertje? Maar de wendbaarheid van mijn boot viel me alles mee. Het was goed te doen. Met een van de wandelaars had ik een heel klein mini gesprekje, waar ik nog steeds een beetje over na gniffel. Dit gesprekje wil ik jullie niet onthouden. Op het pad langs het water liepen een vader met zijn twee zoontjes. Het jongste van de mannekes, ik schatte hem een jaar of vier, zag mij aankomen en ging helemaal aan de waterkant staan om mij gedag te zeggen. "Hoi" zei hij, "hoi" antwoordde ik. "Papa!, papa! hij zei hoi!!" "Zei die hoi ?? antwoordde papa, "nou moet het toch niet gekker worden". Tussen de Dommel van dag één en dag twee zie ik niet zoveel verschil. Misschien was het Belgische gedeelte iets minder goed onderhouden?? Maar de tweede dag vond ik wel spannender, door alle obstakels werd het varen lastiger en soms onmogelijk. Maar ik heb geen wildwater ervaring en vind het dus al gauw spannend als water niet gewoon rechtuit stroomt.

Vrijdagavond en een deel van de zaterdagavond, behalve het bekijken van fotoboeken nu ook dia- en filmverslagen van buitenlandse tochten: Frankrijk en Frans Guyana zijn per kano verkend.
Zaterdagavond: de Algemene ledenvergadering. Ik denk dat een verslag hiervan wel via het bestuur komt. Dan nog de verzorging van de inwendige mens: het was voortreffelijk!!!!!! Heel erg lekker en goed georganiseerd. Goed georganiseerd was het totale weekend. Alle mensen die betrokken zijn geweest, bij de organisatie, het koken, maar ook het vervoeren van de kano's, de helpers aan de kant behulpzaam bij in-/uitstappen en sjouwen van de kano's, iedereen heel erg hartelijk bedankt!
Dit allemaal maakt de NKSR tot de vereniging die het is. Nu even de winterstop, maar daarna, verwachtingsvol het nieuwe kano seizoen in.
Allemaal een hele goede wintertijd.

 

26-28 september 2014, rondje Leusden en de Eem.

Het is een miezerig weertje op vrijdag, maar er is een mooi weekend beloofd. En daar gaan we voor. Wij vertrekken vrijdagmiddag met ons Kipje (of Kuiken?) naar Leusden. Daar staan al een aantal tenten en caravans met de bewoners. Wij zoeken een plekje en installeren ons. We praten gezellig bij en ’s avonds kunnen we gebruik maken van een groepsonderkomen.

Zaterdag om 9.30 uur is de briefing, er wordt verteld wat ons staat te wachten. We zijn al voorbereid op een aantal keren overdragen. De mist trekt snel op en we stappen in onze boten in het Valleikanaal. Aan de voet van de Grebbelinie. Daarna komen we in de Heiligenbergbeek. Een prachtig slingerende beek door de bossen. Je waant je alleen op het water. De voor- en achtervaarder zijn niet te zien. Na nog een keer overdragen varen we naar Amersfoort, waar we, via de oude waterpoort, een rondje door de stad maken. In Amersfoort zijn in de kademuren, diverse leuke beeldjes gemetseld. Daarna weer terug en overdragen(!) in totaal zo’n 6 à 7 keer. Gelukkig liggen er overal steigers. Maar we helpen elkaar met dragen en uitstappen. Zo’n tocht is goed voor de teambuilding! Omstreeks 5.30 uur zijn we weer op de camping. Daar hoeven we niet te koken want er staat om 6.30 uur een heerlijke barbecue voor ons klaar. We kunnen lekker buiten zitten, tot het donker wordt (en dat wordt steeds vroeger, helaas).

Zondag stipt om 9.30 uur is er weer een briefing, waarbij ons duidelijk uitlegt wordt hoe we moeten rijden en waar we instappen. We stappen in bij de veerpont in Eemdijk en varen op de Eem tot Amersfoort. Onderweg houden we een pauze bij een inlage van de Eem, ontstaan als gevolg van een dijkdoorbraak. Er staat een vogelkijkscherm en we kunnen ijs kopen bij de vlakbij gelegen boerderij. Bij het varen wisselen rustig en golvend water elkaar af. Soms komt er een boot van voren, dan weer van achter. Door de harde beschoeiing worden alle golven weerkaatst. In Amersfoort komen we bij de voormalige haven aan. We varen nog een klein stukje door en bewonderen de kroonluchter die (volkomen zinloos, maar vanaf het water prima zichtbaar) tussen de brug hangt. Historisch hoogtepunt en uniek is Koppelpoort, een combinatie van stads- en waterpoort. Nu blokkeert een stuw de toegang tot de stad over water. Ook aan deze zonnige dag komt een eind. We nemen afscheid en vertrekken weer huiswaarts. Organisatoren hartelijk bedankt voor de organisatie en het mooie weer!

 

26, 27 en 28 september 2014, rondje Leusden en de Eem.

Het is een miezerig weertje op vrijdag, maar er is een mooi weekend beloofd. En daar gaan we voor. Jaap en ik vertrekken vrijdagmiddag met ons Kipje (of Kuiken?) naar Leusden. Daar staan al een aantal tenten en caravans met de bewoners. Wij zoeken een plekje en installeren ons. We praten gezellig bij en ’s avonds kunnen we gebruik maken van een groepsonderkomen.

Zaterdag om 9.30 uur is de briefing. Frits legt uit wat de bedoeling is. We zijn al voorbereid op een aantal keren overdragen. De mist trekt snel op en we stappen in onze boten in het Valleikanaal. Aan de voet van de Grebbelinie. Daarna komen we in de Heiligenbergbeek. Een prachtig slingerende beek door de bossen. Je waant je alleen op het water. De voor- en achtervaarder zijn niet te zien. Na nog een keer overdragen varen we naar Amersfoort, waar we, via de oude waterpoort, een rondje door de stad maken. In Amersfoort zijn in de kademuren, diverse leuke beeldjes gemetseld. Daarna weer terug en overdragen(!) in totaal zo’n 6 à 7 keer. Gelukkig liggen er overal steigers. Maar we helpen elkaar met dragen en uitstappen. Zo’n tocht is goed voor de teambuilding! Omstreeks 5.30 uur zijn we weer op de camping. Daar hoeven we niet te koken want er staat om 6.30 uur een heerlijke barbecue voor ons klaar. We kunnen lekker buiten zitten, tot het donker wordt (en dat wordt steeds vroeger, helaas).

Zondag stipt om 9.30 uur houden Frits en Marretje weer een briefing, waarbij Marretje ons duidelijk uitlegt hoe we moeten rijden en waar we instappen (komt ze soms uit het onderwijs?). We stappen in bij de veerpont in Eemdijk en varen op de Eem tot Amersfoort. Onderweg houden we een pauze bij een inlage van de Eem, ontstaan als gevolg van een dijkdoorbraak. Er staat een vogelkijkscherm en we kunnen ijs kopen bij de vlakbij gelegen boerderij. Bij het varen wisselen rustig en golvend water elkaar af. Soms komt er een boot van voren, dan weer van achter. Door de harde beschoeiing worden alle golven weerkaatst. In Amersfoort komen we bij de voormalige haven aan. We varen nog een klein stukje door en bewonderen de kroonluchter die (volkomen zinloos, maar vanaf het water prima zichtbaar) tussen de brug hangt. Historisch hoogtepunt en uniek is Koppelpoort, een combinatie van stads- en waterpoort. Nu blokkeert een stuw de toegang tot de stad over water. Ook aan deze zonnige dag komt een eind. We nemen afscheid en vertrekken weer huiswaarts. Marretje en Frits hartelijk bedankt voor de organisatie en het mooie weer!

Tineke en Jaap 

 

25 -27 april 2014, peddelen op Koningsdag in Haarlem.

Het eerste kanoweekend van 2014 vond plaats op Vrijdag 25 en Zaterdag 26 april in Haarlem. Wij gaan voor 't eerst mee. Spannend! Vrijdagmiddag om 17 uur kwamen we aan bij 't fort Penningsveer, gelegen aan de rand van Haarlem. Het was het mooiste weer van de wereld 25 C en we werden al direct van harte welkom geheten. Het fort bleek er prachtig uit te zien en lekker warm en licht te zijn. Er waren verschillende slaapzalen en drie groepsruimtes, het zag er gezellig uit en was lekker schoon. Na de heerlijke soep met brood werd er gezellig gekletst en/of gekaart. Om twaalf uur lag iedereen in z'n stapelbedje. Zaterdagochtend werden we met trompetgeschal wakker gemaakt. Daarop maakten de troepen zich direct op om de dag fris te beginnen. Na het ontbijt een kort appel waarbij onze missie uit de doeken gedaan werd. Ondertussen waren alle kano's van twee oranje ballonnen voorzien, het was immers koningsdag. We vertrokken iets voor tienen richting binnenstad. Onderweg zagen we een kolonie sneeuwwitte lepelaars hoog in de bomen langs de oever. We moesten enkele keren de kano overzetten dat ging verbazend snel met zo'n grote groep; 28 mensen. Iedereen hielp een handje en een paar enthousiaste mannen zetten hun spierballen in om het hele proces vaart bij te zetten. Dank aan iedereen hiervoor. We voeren door de binnenstad veelal langs de bollen/molenroute voor boten en schaatsers. We trokken veel bekijks met onze kleurige stoet van boten en ballonnen. Langs de singel hebben we gepicknickt. Heerlijk relaxed. Op de terugweg naar het fort hadden we nog even wind tegen op vrij open water dus dat was even buffelen. Bij het fort gezellig buiten gezeten en geborreld. Het eten was een toepasselijk rats, kuch en bonen diner, dat er natuurlijk prima inging. De pret werd nog verhoogd doordat we de liedtekst van Joop de Knegt's 'ik sta op wacht' onder ons bord hadden liggen en we het lied samen konden aanheffen. Beide avonden werden opgeluisterd met heerlijke taart waarop het hele regiment werd getrakteerd. Zaterdagavond werd de jaarvergadering gehouden en na een uur konden we ons weer vermaken met gezelligere zaken. Om twaalf uur lag iedereen op een oor. We waren zeer verrast door de gezellige onderlinge open sfeer en hebben vele handige weetjes over de verschillende technieken opgedaan, waarvoor onze hartelijke dank. We hebben er echt zin in om vaker mee te gaan.

Op Zondag 27 april had de commandant van dienst in zijn wijsheid besloten om de reveille een half uurtje later te laten plaats vinden. Dit besluit had een aantal redenen. In de eerste plaats hadden de manschappen na de afmattende exercitie van de vorige dag een beetje meer rust wel verdiend, verder was het zondag, een dag waarop burgers plegen uit te slapen en om de overgang naar de burgermaatschappij wat te vergemakkelijken werd de reveille dus wat later geblazen.
Buiten dreigde het naar regen. Het bleef niet bij dreigen. Nog voordat we afvoeren vielen de eerste druppels. Die druppels gingen over naar meer gestaag regenen. Gelukkig stond op de plek van onze koffiepauze een boom die in staat was om ons redelijk droog te houden. Na de koffiepauze weer in de boten. Een vreemd fenomeen speelde zich hierna af. Ooit in het verleden hebben we tijdens een jaarvergadering uitvoerig gediscussieerd over de mogelijkheid om de groep op een vaardag te splitsen. Het bleef toen bij praten of beter gezegd, dit was onbespreekbaar. Maar nu gebeurde het zonder overleg, zomaar vanzelf. De groep splitste zich in twee groepen een die rechtsaf en een die linksaf sloeg. Alleen was er bij een enkele deelnemer wat verwarring omdat hij nog een hele groep achter zich verwachtte en het dus wat rustiger aandeed. Maar ook dat loste zich op, dankzij een scherpe achterhoede. Op een later moment vond er weer een ontmoeting plaats tussen de beide groepen. We besloten toen dat een tweede pauze, op een verregend grasveldje in de regen die nu iets gestager was gaan vallen, niet zo aantrekkelijk was en dus voeren we door richting onze thuisbasis, fort Penningsveer, waar de rats, kuch en bonen soep ons uitstekend smaakte.
Het was een gezellige afsluiting van een fijn weekend met een afwisselend vaargebied, een goede accommodatie en erg goed gezelschap.

 

21-23 juni 2013, NKSR kanoweekend Starnmeer.

Het weekend van de langste dag en dus kortste nacht was er een met heel veel wind en ook nattigheid. Weinig zomers dus het begin van deze zomer. We hebben het ermee gedaan; we moesten wel.  Aan de organisatoren Ben, Fred en Jan ligt het niet. Ook het verblijf geeft geen reden tot klagen. Alleen de weergoden werkten niet mee.

Het begin vrijdags was warm, zelfs heet. De sauna werd ’s avonds gestookt en een aantal van ons maakten hier dankbaar gebruik van. Een “stoomdeskundige” demonstreerde allerlei variaties bij het  stoomritueel. Zelfs wollen mutsen kwamen er aan te pas, tegen de hitte. Reden tot hilariteit geven ze wel.

Zaterdag staat een tocht naar de Zaanse Schans op het programma. Het waait stevig maar dat kan ons niet weerhouden. Vanaf de geïmproviseerde steiger varen we over de Ringvaart en de Zaan met een koffiepauze naar de Zaanse Schans. De Zaanse schans: veel Japanners en Chinezen, de Nederlanders laten het wat afweten en gelijk hebben ze. Het is koud en tot overmaat van ramp gaat het ook nog regenen, zodat we zo snel mogelijk het café opzoeken. Het is er gezellig en de koffie smaakt prima. Terug (gelukkig is het weer droog) gaat het langs de toeristische route. De Zaan laten we rechts liggen en de poldervaarten hebben ook bij wat minder weer zo hun eigen charme. Aangekomen op Starnmeer maken we ons klaar voor de barbecue. Gezellig is die wel, maar helaas: ook hier gooit Pluvius roet in het eten. Jammer voor de organisatoren, de stemming onder de deelnemers lijdt er niet onder.

Zondags waait het nog harder en besluiten we democratisch en unaniem om de kanotocht niet door te laten gaan maar in plaats daarvan te gaan wandelen. We weten nu wat uitwaaien is, want dat doen we daar op de dijk langs het Alkmaardermeer. En het was ook zeer de moeite waard. Wolken, wind en water, kan het Hollandser?

Jan, Ben en Fred. Hartelijk dank voor de organisatie van dit weekend. Wat ons betreft was het (bijna) volledig geslaagd. Alleen het weer en dat hebben ook jullie niet in de hand.

Jaap S.

 

25, 26 en 27 oktober 2013, Herfstweekend Naarden.

Uit de herinneringsmail van Jaap en Karine: “De weersverwachting voor het volgende weekend zijn behoorlijk veel belovend: rond de 15 graden, weinig wind en slechts nu en dan kans op een klein regenbuitje. Helemaal zo gek nog niet voor eind oktober, vinden wij.”

Vlak voor ons vertrek, op donderdagavond nog eens Weerplaza.nl geraadpleegd, gekeken naar het zeilweer voor Muiden. Zaterdag redelijk weer, maar wel windstoten tot Bft 6. Zondag Bft 6 met windstoten tot Bft 10. Dat beloofde wat!

We zijn vrijdag om 17.00 uur vertrokken. Na een korte file kwamen we iets van half zeven aan in Valkeveen. De “Tom Tom” had ons prima de weg gewezen en het laatste stukje was erg mooi om doorheen te rijden. Wel jammer dat we niet rijk genoeg zijn. Er stonden zulke leuke “huisjes” te koop... Wel een beetje veel bij elkaar. Zou de crisis hier dan zo erg hebben huisgehouden? De soep was lekker en de sfeer was goed. Jaap deed nog een poging om de galm wat te verminderen door het dichtdoen van de gordijnen, waar ik hem wel dankbaar voor was. Het was best even wennen. Ik hoorde van alles, maar niet wat er gezegd werd. Dat is het nadeel van hoorapparaten. Aan de hand van de fotoboeken bleek uiteindelijk wel een redelijk gesprek mogelijk te zijn en van Fred Joachim kregen we een enthousiaste toelichting op zijn prachtige fotoboek over zijn Nepalese wandeltocht.

Dan het slapen.... Dat lukte dus niet erg de eerste avond! Het was nogal benauwd in de blokhutjes en ik lag met mijn ogen dicht wakker te wezen. De volgende morgen was ik eigenlijk te moe om nog een peddel aan te raken, maar ja: kanoën is zo leuk: je gaat gewoon!

De rit naar fort Uitermeer verliep gladjes, ondanks de vele drempels. Fort Uitermeer zelf lijkt wel een Middeleeuws kasteel. Je moet goed kijken om te zien dat het (veel) moderner is. Het stukje lopen viel mee en al gauw zat iedereen in de boot. De fortenroute is mooi om te varen, op een paar stukjes na. Zelf vond ik het eerste stukje langs de weg niet zo heel erg leuk: er reden nogal wat auto's langs. Het stukje water waar ik het meest tegenop zag, viel me juist weer mee. Dat was het rechte stuk van Naarden naar Muiden. Ook de wind viel erg mee. Het zicht op het Muiderslot was fascinerend. Het rechte stuk was trouwens een prima test voor de Rainbows. Wat varen die dingen makkelijk, ook met harde zijwind. Met de Meridian is het altijd erg zoeken naar de juiste stand van de variabele scheg. Helaas voor mij zakte het water vlak voor de brug in Weesp onder me vandaan. Het leek net alsof ik door de waterspiegel heen zakte! Ik was volkomen dizzy, en dat terwijl ik nog niet eens het Belgische biertje van Michel had gedronken. Geschrokken zocht ik na korte tijd de wal op en na een plas en (zeer) korte rustpauze ging ik verder, gevolgd door een bezorgde Karine en Didi. Ik was blij dat we na 15 minuten het start en eindpunt bereikten. Gelukkig zijn er bij de NKSR genoeg hulpvaardige handen, zodat ik me over de kano geen zorgen hoefde te maken.

Na een kop koffie, in allerijl besteld door Karine, kwam ik weer wat bij mijn positieven en kreeg ik het ook wat warmer. Ik had het namelijk tijdens de stop in Muiden erg koud gekregen, ondanks mijn long john. De terugweg naar Valkeveen verliep verder prima, alleen was ik zo eigenwijs om de “Tom Tom” de weg te laten kiezen, waardoor we als laatsten binnenkwamen. “s Avonds heerlijk gegeten en toen echt goed bijgetrokken. Ik heb me wel een beetje rustig gehouden en ben vroeg te bed gegaan, dat wil zeggen: vrij kort na de vergadering over de jaarplanning, voor ons prima “getolkt” door Riet; een echte schrijftolk dit keer. Alles met de hand geschreven! Ik heb het thuis nog na zitten lezen.

Gelukkig hielp het openzetten van de buitendeur van de blokhut heel goed en heb ik de tweede avond prima geslapen.

De volgende morgen bleek dat Weerplaza.nl helaas een goede voorspelling had gedaan. Jaap had zaterdag al aangekondigd dat de zondagtocht niet zou doorgaan, maar dat was wel zeer terecht. Veel regen en wind! Een deel van de groep, waaronder ook wijzelf zijn toen naar Naarden gewandeld en een ander deel is rond Valkeveen gaan wandelen. Een aantal is na het ontbijt naar huis gegaan. Tijdens de wandeling naar Naarden-Vesting bleef het goeddeels droog. Het regende wel af en toe bladeren: echt herfstweer dus. Opvallend in Naarden-Vesting was dat we wel erg veel rond de kerk hebben gelopen. Zouden we soms oud wielrenners in de groep hebben? Na een opwarmer in het café annex brasserie achter de kerk zijn we verder gelopen. Helaas waren de lampen in het Arsenaal duurder dan die van de Kwantum. Je kunt daar voor één lamp heel wat dure zeekanootjes kopen... Ze waren wel mooi, met echt kristal in plaats van plastic of glas.

Eenmaal terug op Valkeveen hebben we van iedereen afscheid genomen en zijn we huiswaarts gegaan. Best een enge rit. Op de A1 vlak voor de afrit Culemborg begon de kano, die boven mijn hoofd lag, te bewegen. Meteen de berm ingeschoten; niets aan de hand. Daarna toch maar binnendoor verder. We waren blij weer thuis te zijn. Helaas komt nu de wintertijd en moeten we een paar maanden wachten op de eerste NKSR activiteit, maar reken er maar op dat we er dan weer bij zijn!

Tiel, Bert en Didi 

 

25, 26 en 27 oktober 2013, najaarsweekend Naarden.

Van 25 tot met 27 oktober was een dertigtal leden in Naarden bijeen voor het gebruikelijke najaarsweekend. De accommodatie was het kindervakantiehuis Valkeveen in de bossen bij  Naarden. Geen grote slaapzalen dit keer, maar “trekkershutten” met daarin stapelbedden voor zes personen. Krap was het wel en enigszins benauwd, tenzij je de deur op liet staan.

In het programma waren een lange tocht op zaterdag en een korte tocht op zondag opgenomen. Zaterdagavond was er de gebruikelijke ledenvergadering in het royale dagverblijf, voorafgegaan door de eveneens gebruikelijke, voortreffelijke warme maaltijd. Hulde hiervoor aan de koks.

Het weer laat zich echter niet gelegen liggen aan door een kanovereniging bedacht programma. Het was onstuimig maar niet onstuimig genoeg om ons zaterdag van het water te houden. We startten bij het Fort Uitermeer aan de Vecht. Er zijn heel wat steentjes gemetseld om deze kolos te creëren. Nadat we geschut waren in de Uitermeersluis kwamen we in de ’s Gravelandse vaart. Je zou denken dat het tochtige boel zou zijn bij zoveel wind. Maar dat viel reuze mee. En wat minstens zo belangrijk was: het was en bleef droog. Na de ’s Gravelandse vaart volgde de Karnemelksloot. Deze ligt op grens van hoge Gooise zandgronden en het laagveen. We genoten van de volop aanwezige herfstkleuren. Aan de Vestinggracht bij Naarden-Vesting hielden we een koffiepauze. Gezellig keuvelend dronken we de zelf meegebrachte koffie en brood. Heel uitgebreid kon het niet zijn. We voeren met een strak schema: de sluiswachter van de Keetpoortsluis in Muiden verwachtte ons om kwart voor drie en voorafgaand daaraan was ook een rust gepland in de nabijheid van het Muiderslot. Om daar te komen volgden we de Naardertrekvaart. De Naardertrekvaart is kaarsrecht, maar juist door nog aanwezige begroeiing nog net niet saai. Gelukkig hadden we ook hier weinig last van de wind en bleef het zoals gezegd droog. Na een korte rustpauze – de sluiswachter wachtte (!!) – voeren we naar de Keetpoortsluis, waar we evenals in de Uitermeersluis direct geschut werden. We waren weer terug op de Vecht. Van “klots”water was geen sprake; de scheepvaart was minimaal en ook van de wind hadden we weinig last. De laatste kilometers leidden langs de Oude steden Muiden en Weesp terug naar het Fort Uitermeer. Heel mooi vond ik de twee molens waarvan de wieken lustig draaiden in de wind. Bij het fort “pikten” we nog even een terrasje en toen ging het terug naar ons kindertehuis. Vijf en twintig kilometer varen hadden we er op zitten: mooie kilometers.

’s Avonds hielden we onder de strakke leiding van onze voorzitter Frits Fabriek de ledenvergadering. Eén punt hieruit wil ik hier memoreren en wel de aankondiging dat de aangekondigde kanotocht de volgende dag op de Eem niet door zou gaan. In plaats daarvan was er de mogelijkheid om of in het bos te gaan wandelen of een voettocht naar Naarden- Vesting te maken met een bezoek aan deze stad.

Onder leiding van onze gids Jan Boekholt wandelden we zondagsmorgens door de bossen en over de oude zeedijk naar Naarden-Vesting. Inderdaad: Naarden is een Vestingstad. Het oude Vestingstadje is omringt door enorme vestingwerken uit de vorige eeuw, een imponerend geheel. Hoe anders is het in het stadje. De smalle straatjes, het oude stadhuis, de Grote Kerk (bekend van de Mattheuspassion) ademt een heel andere sfeer. En in welke stad vind je een Donormonument? Juist Naarden-Vesting heeft er een. Ook het café waar we genoten van onze chocolademelk en appeltaart ademde een gezellige sfeer. Jammer om het te verlaten. Langs het Arsenaal en het vestingmuseum verlieten we het stadje. Terug op het beginpunt namen we afscheid van elkaar.

Het kanoseizoen is echt ten einde. Maar volgend jaar komt er weer een nieuw. De invulling hiervan is in ruwe vorm al bepaald. Met dank aan de organisatoren en deelnemers die van dit weekend weer een succes maakten.

Jaap S.

 

 

John MacGregor & 

De Schotse advocaat John MacGregor leefde van 1825 tot 1892 en staat bekend als een groot avonturier en grondlegger van de Kano Sport.

Lees Meer

 

de Kanotochten

Met de NKSR maak je in binnen en buitenland de meest bijzondere kanotochten.

Lees Meer

 

het Programma

Het veelbelovende NKSR kanoprogramma voor seizoen 2018.

Lees Meer

 

 

de NKSR

De NKSR verbindt naturisme, kanosport en recreëren sinds 1987 naar voorbeeld van KanoSport Ring NordWest.

Lees Meer

 

het Lidmaatschap

Stap in en vaar mee, om de contributie hoef je het lidmaatschap niet te laten.

Lees Meer

 

 

logo NFN                  logo TKBN

 

Copyright © 2018 Vereniging Naturisten Kano Sport Recreatie. Alle rechten voorbehouden.
Krooiweg 7
4158 EH Deil